بنگر كه امروز؛ عصر غربت لالههاست، اینجا کسی دیگر از شهیدان نمیگوید؛ از آنان که تلاطمی هستند در این دنیای سرد و سکوت؛ آناني كه چون موج، ساحل خاكي ما را در خود فرو ميبرند؛ اما افسوس اي شهيدان عزيز؛ افسوس كه ما بعد از شما هیچ نکردهایم، چفیههاتان را به دست فراموشی سپردهایم، پلاکهايي را که تا دیروز نشانی از شما بود، امروز، اينجا در ميان ما؛ گمنام مانده است، کسی دیگر به سراغ سربندهایتان نمیرود و دیگر کسی نیست که در وصف گلهای لاله، شاعرانهترین احساسش را بسراید...
چرا از شما هيچ نميدانيم؟ چرا شانههايمان از اندوه نبودتان، نميلرزد؟ چرا سالي يكبار هم سراغي از جاي خاليتان نميگيريم؟ چرا نمیدانیم "شیمیائی" چیست و زخم شیمیایی چقدر دردناک است؟ شاید ما نیز از تاولهای دستهاشان میترسیم که روزی سر باز كند و ما نیز شیمیائی شویم!!! نمیدانم که چرا کسی نپرسید چگونه خدا خرمشهر را آزاد کرد!
ای شهیدان ما بعد از شما هیچ نکردیم! آن ندای یا حسین که ما را به کربلا نزدیک و نزدیکتر میکرد دیگر بگوش نمیرسد. یادتان هست که گفتید "سرخی خونمان را به سیاهی چادرتان به امانت میدهیم" اينجا خيليها، امانتدار خوبی نبودند و خونتان را فرش راه "رهگذران" کردند...
جایتان خالی اینجا عدهاي چون "سروش"ها، فرهنگ شهادت را خشونت طلبی مینامند و شهید را خشونت طلب! و كجاييد ببينيد كه امثال قوچانيها هيئتها و يادمانهايتان را منشا خشونت خواندهاند! همان بهتر كه نيستيد، نيستيد تا مثل رهبر، خون به جگرتان كنند؛ شما رفتيد و خون داديد تا امروز عدهاي غيرت ديني را ويرانكننده بشمارند! تا حجاب را عقب افتادگي بخوانند!
وقتی حکایت شما را گفتیم فقط پچ پچی از سر تاسف سر دادند و رفتند تا صلح را در کتاب جنگ و صلح تولستوی جستجو کنند. رفتند تا با نام شهید کیسه بدوزند ولی نفهمیدند که چطور بسیجیان همپای امامشان جام زهر را نوشیدند و چقدر سخت بود.
دیگر کسی نیست تا قلب رهبر امت را شاد کند. عدهای مصلحت دیدند که مقابل توهین به اسلام و شهید سکوت کنند ولی ما مصلحت خویش را در خون رقم زدیم؛ راست گفتهاند: که بهشت را به بها میدهند نه به بهانه و ما عمری است که بهانه بهشت را میگیریم...
و شما اي يادگاران جنگ! بسيجيان بيريا و غريب امروز؛ میدانم که از آن روزی که تمام شهیدان را بدرقه کردهاید و برگشتید دلهایتان را در سنگرها جا گذاشتهاید، میدانم که هنوز هم دلهایتان هوای خاکریزهای جنوب را میکند و دیگر کسی از بسیج نمی گوید، ولی بدانید تا شما هستید رهبر تنها نیست و عشق، تنها میداندار این عرصه خواهد بود.